کتاب"خودشناسی" از "آلن دوباتن" به سفری در ژرف ترین و دور افتاده ترین گوشه های وجود بشر میپردازد و مخاطب را مجهز به ابزاری می کند که به شناخت شخصیت هر فرد توسط خود او کمک میکند. "آلن دوباتن" روایت می دارد که در یونان باستان از سقراط فیلسوف خواستند که لب کلام همه فرامین فلسفی را در یک عبارت خلاصه کند؛ و او در پاسخ گفت: «خودت را بشناس». کتاب"خودشناسی" به واسطه ی علم روان شناسی، در ذهن همه ی خوانندگانش این واقعیت را نمایان می کند که ذهن اساسا به دو بخش آگاه و ناخودآگاه تقسیم می شود؛ یعنی اتفاقاتی که بی واسطه در دسترس شخص است و چیزهایی که در سایه های ذهن شکل می گیرد، یعنی اتفاقاتی که ممکن است به شکل علایم بیماری، رویاها، لغزش های زبانی و اضطراب ها، حسرت ها و ترس های فراگیر بروز کند و هر فردی را غافلگیر کند."آلن دوباتن" معتقد است خودشناسی آنچنان اهمیتی دارد که فقط بر اساس شناختی دقیق از وجود خود افراد است که می توان تصمیم هایی قابل اطمینان گرفت؛ به خصوص در قلمرو زندگی شخصی و زندگی شغلی. این کتاب ما را به سفری در ژرف ترین گوشه های وجود خودمان می برد و خوانندگان آنرا مسلح به مجموعه ای از ابزارها می کند تا بتوان ابعاد شخصیتی را به درستی شناخت. آلن دوباتن (Alain de Botton)، نویسنده "خود شناسی"،همچنین فیلسوف و مجری تلویزیون سوئیسی که بیشتر زندگی خود را در انگلستان گذرانده است از علاقمندان فلسفه به شمار می رود و البته اصرار و تأکید دارد که فلسفه را فقط در خدمت زندگی می خواهد و این موضوع کمک کرده است که علاوه بر شکافتن لایه های شخصیتی از دید روانشناختی، از منظر فلسفه هم نیز به تجزیه و تحلیل بپردازد و منجر به جذابیت بیشتر و تمییز این اثر نسبت به سایر آثار روانشناختی شده است.فصل اول: از خود

بالاخره فرصتی دست داد تا کتاب "وقنی که نیچه گریست" را بخوانم. وقتی نیچه گریست (به انگلیسی: When Nietzsche Wept) یکی از نامدارترین رمانهای روانشناختی اروین د. یالوم است که در سال ۱۹۹۲ به زبان انگلیسی نوشته شد. اروین د. یالوم روانپزشک هستی گرا، استاد بازنشسته روانپزشکی در دانشگاه استنفورد و نویسنده شماری از نامدارترین رمانهای روانشناختی است. این رمان دیدار خیالی فریدریش نیچه، فیلسوف آلمانی، و یوزف برویر، پزشک وینی، را روایت میکند. رویدادهای رمان در سال ۱۸۸۲ در شهر وین اتریش رخ میدهند و این رمان در واقع روایتی است از تاریخ برهمکنش فلسفه و روانکاوی و رویارویی خیالی برخی از مهمترین چهرههای دهههای پایانی قرن نوزدهم همچون فریدریش نیچه، یوزف برویر و زیگموند فروید. در سال ۲۰۰۷ فیلمی با همین نام (به انگلیسی: (When Nietzsche Wept به کارگردانی Pinchas Perry با اقتباس از این رمان ساخته شدهاست.در مورد کتاب هنگامی که نیچه گریست باید اشاره کرد که شخصیت های داستان کاملا واقعی هستند:فریدریش ویلهلم نیچه، فیلسوف بزرگ آلمانی ۱۸۴۴ – ۱۹۰۰یوزف بروئر، از جمله بهترین پزشکان اتریش که با کمک فروید روش روانکاوی با صحبت را توسعه داد.زیگموند فروید، عصبشناس اتریشی است که پدر علم روانکاوی شناخته میشود.لو آندرئاس سالومه، دختر یک ژنرال روس بود که بیشتر به دلیل عشق نیچه به او شناخته می شود.برتا پاپنهایم، یکی از افراد پیشگام در مددکاری اجتماعیبا وجود اینکه شخصیت ها در این کتاب واقعی هستند اما خود داستان صرفا تخیلات نویسنده است.این کتاب رمانی فلسفی، هیجان انگیز، معمایی و سرشار از گفتوگوهای بینظیر است که اروین د. یالوم به شرح داستانی خیالی از روزهای جوانی و بیماری فریدریش نیچه میپردازد. بر

بالاخره خواندن کتاب حجیم "تاریخ هجده سالهٔ آذربایجان" یا سرنوشت گردان و دلیران نوشته احمد کسروی را تمام کردم. این دنبالهٔ کتاب "تاریخ مشروطه ایران" است. در این کتاب تحولات ایران با محوریت آذربایجان پس از فتح تهران و شکست استبداد صغیر (۱۲۸۸ خورشیدی) تا مرگ شیخ محمد خیابانی در ۱۲۹۹ بررسی میگردد. کسروی در کتاب تاریخ مشروطه ایران بهطور مفصل وقایع پیش از شروع جنبش مشروطه از ۱۲۸۴ تا ۱۲۸۸ خورشیدی را به رشته تحریر درآورده است.کسروی مطالب تاریخ انقلاب مشروطه ایران و تاریخ هیجده ساله را به صورت مقالههای دورهای در مجله پیمان منتشر میکرد و در سال ۱۳۱۹ آنها را به صورت کتاب عرضه نمود. او در تاریخ هجده ساله آذربایجان وقایع این منطقه را محور قرار داده و سیر تاریخی ۱۸ ساله مشروطه را دنبال نموده و با همان روش نگارش تاریخ انقلاب مشروطه ایران بر روایت مستند تاریخی پس از فتح تهران پرداخته است. از نظر برخی، بررسی تاریخ مشروطه، سرآغاز بروز و ظهور عینی تقابل کسروی با شیعه و قشر روحانیت است.این اثر گرانقدر و مستند که دارای ارزش تحقیقی فراوان است، سهم قهرمانان این جنبش را که از میان تودهی مردم برخاسته بودند، معین میکند و نماهایی از جنبش مشروطه را که با وجود اهمیت اساسی در سایه مانده بود، آشکار میسازد. قضاوتهای تاریخی نویسنده منصفانه دقیق و مستند است. در ارتباط با انگیزههای کسروی در نوشتن این کتاب می توان اشاره کرد به بررسی دلایل ناکامی این جنبش، شناساندن قهرمانان، پیشگیری از نوشتهشدن تاریخ میهن به دست بیگانگان، جلوگیری از فراموشی، و در نهایت ماندن این اثر برای آیندگان، که خود در مقدمهی کتابش به آنها اشاره میکند.نهضت مشروطیت در ایران، رویداد مهمی است که تاریخ کشور را ورق زد و فصلی تازه ب

این روزها کتاب بلندیهای بادگیر (Wuthering Height) اثر امیلی برونته (Emily Bronte) شاعر و نویسنده انگلیسی، با ترجمه علی اصغر بهرام بیگی را می خواندم. این کتاب در ایران به نام عشق هرگز نمیمیرد نیز شناخته میشود و یکی از شاهکارهای بینظیر ادبیات کلاسیک جهان است. این رمان، داستان عشق آتشین و نافرجام دو عاشق است که بسیاری از اطرافیانشان را به نابودی میکشاند. بلندیهای بادگیر رمانی که در ۱۸۴۷ با نام مستعار الیس بل(نام نویسنده) منتشر شد. بلندیهای بادگیر تنها رمان امیلی برونته است.این کتاب یکی از عجیبترین و شورانگیزترین آثار ادبیات انگلیس است. بلندیهای بادگیر اولین و آخرین رمان امیلی برونته است که هر چند در زمان انتشارش استقبال چندانی از آن به عمل نیامد، اما بعدها ظرافت، زیباییها و توصیفات فوقالعادهی این اثر توجه همگان را به خود جلب کرد و به مرور زمان این کتاب را در زمرهی یکی از شاهکارهای بینظیر ادبیات کلاسیک جای داد. واترینگ هایتس در این داستان به نام عمارت خانوادگی ارنشاو اشاره دارد که روی تپه و در معرض باد ساخته شدهاست. واژه واترینگ از کلمهای اسکاتلندی گرفته شدهاست و به توفانی که اطراف خانه اصلی داستان وجود دارد اشاره میکند و نمادی از فضای پرسروصدای داستان است.داستان رمان از زبان خدمتکاری مسن که خدمتگزار میهمان جوان عمارتی پرماجراست بیان میشود.داستان عشقی نافرجام، داستان لجاجت و خباثت، داستان کینه و انتقام. محوریت داستان اصلی بر روی دو خانواده با اصل و نسب میچرخد و عشقی که میان اشرف زاده ای اصیل با یتیمی بی سروپاست. داستان این کتاب از آنجایی آغاز میشود که آقای لاکوود عمارت تراشکراس گرینج را اجاره میکند تا یک سالی را به دور از هیاهوی شهری سپری کند. اما موقعی